Lied: Stef Bos-wat het ook is

In het lied hoor je verschillende vragen die te maken hebben met zingeving:

-Misschien is het zien wat je nooit hebt gelooft?
-Misschien is er leven op water en brood?
-Misschien is er iets dat onzichtbaar wil zijn?
-Misschien is er iets grijs,een stad in de mist?
-Misschien is het wit,onbereikbaar en ver?
-Misschien is het samen of alleen?

Ik denk dat niemand echt een juist antwoord kan geven op deze vragen.
Voor ieder mens wil  zingeving in zijn/haar leven ook iets verschillend zeggen,iedereen heeft er zijn eigen mening over.

Lied: Pink- fucking perfect

Het lied vertelt dat je jouw nooit minder mag voelen als je door anderen raar bekeken wordt of verkeerd begrepen bent.
Ik heb dit lied gekozen omdat ik hiermee wil aantonen dat niemand perfect is en kan zijn.
Iedereen heeft zijn gebreken en doet wel al eens iets dom waar men achteraf spijt van heeft.
Ik vind dat ieder mens eerst naar zichzelf zou moeten kijken,en zich in de plaats van de andere zou moeten opstellen.
Dan zou men misschien meer begrip kunnen opbrengen voor de persoon in kwestie.
vb. in België zijn er veel daklozen en mensen die in armoede moeten leven.
Vele mensen die het wel goed hebben gaan er van uit dat al de mensen die in armoede leven het zelf gezocht hebben ,dat ze nu in zo een toestand verkeren.
Moesten de mensen die deze opvatting juist vinden voor een dag de plaats van die mensen overnemen, zou men misschien realiseren dat het niet zo simpel is dan het wel lijkt.
Misschien moet de vraag wel eens gesteld worden waarom  er zoveel mensen in armoede leven de dag vandaag? Hoe het komt dat mensen van de ene dag op de andere dag in armoede leven?
Ik ben van mening dat we allemaal wat meegeholpen hebben aan armoede in onze samenleving.
Alles en iedereen moet perfect zijn,iedereen moet blijven doorgaan en blijven draaien.
Mensen die niet als perfect aanzien worden zoals een beperking,mensen van andere culturen geraken nauwelijks nog aan werk. Zonder werk is er geen geld. En zonder geld is men niks meer in deze samenleving en leeft men heel arm in een klein huis of op straat.
Vele van deze kinderen worden dan ook nog eens gepest op school omdat ze niet cool zijn.
Ze hebben goedkopere kledij en kunnen zich niet veel veroorloven en daardoor worden ze vaak als 'anders' aanzien bij klasgenootjes. Ze horen er niet bij.
Ik vind het spijtig dat wij nu in zo een samenleving leven waar niemand zichzelf mag zijn en iedereen als het ware een rol moet acteren om er bij te kunnen horen.

Filmpje: meisjesschool in Amsterdan

De Rosa is een kleine en knusse school die maar 250 leerlingen telt.
De Rosa is een echte meidenschool,er zit geen enkele jongen.
Het probleem op deze school is dat vele meisjes niets met elkaar willen delen uit angst dat het op het internet zou komen of tegen hen zou gebruikt kunnen worden. 
Het programma 'over de streep' gaat naar deze school om leerlingen te doen laten inzien dat we meer hetzelfde zijn dan dat we verschillen.
Het geeft de meisjes de kans om elkaar beter te leren kennen en geen vooroordelen meer te hebben ten opzichte van elkaar.

Ik vind dat het filmpje heel mooi weergeeft hoe mensen tegenover elkaar staan,hoe ze denken over elkaar.
Iedereen wordt er wel eens mee geconfronteerd,sommige iedere dag.
Het beschrijft ook hoe velen angst hebben om in deze samenleving zichzelf te zijn.
Mensen kunnen zichzelf niet meer zijn uit angst om buiten gesloten te worden in de samenleving.
Die angst slaat veelal uit naar stilte.
Want als je stil bent,kan niemand zich een mening over je vormen.
Vooral het laatste deel in de film raakte mij enorm.
Het moment dat er voor heel de groep vragen werd gesteld en je een kant kon kiezen en iedereen beetje bij beetje respect kreeg voor elkaar.
Ik denk dat er daarmee ook aangetoond is dat er nog iets aan onze samenleving kan gedaan worden,dat het nog niet te laat is.
Als iedereen zijn best doet om wat meer respect op te brengen en wat verdraagzamer te zijn zou de wereld er zoveel mooier uitzien.
We zijn immers allemaal gewone mensen die meer op elkaar lijken dan we zouden denken.

Artsen Zonder Grenzen

Artsen Zonder Grenzen is een internationale, onafhankelijke, medische hulporganisatie.
Ze bieden medische hulp aan mensen die te kampen hebben met levensbedreigende situaties: bij gewapende conflicten,maar ook bij epidemieën of natuurrampen. 
Ik vind dit een heel goed initiatief van deze mensen dat ze dit willen doen.
Dit bewijst dat er ook nog mensen bestaan die om anderen geven.

De omgevingscirkel

Anouk Depuydt schuift vijf levensdomeinen naar voren waarop de verbondenheid gestalte kan krijgen.
In haar vijf-cirkel-model of haar omgevingscirkels, wil ze de mens opnieuw verbinden met zichzelf,de anderen,voorwerpen en materialen,de sociale omgeving en de natuurlijke omgeving.

Verbondenheid met zichzelf
We zoeken verbinding met onszelf,met onze gevoelens,verlangens,gedachten.
Mensen moeten leren zich goed te voelen in hun vel,zichzelf te aanvaarden met hun mogelijkheden en beperkingen.

Ik voel mij heel goed in mijn vel. Ik vind wel dat ik niet perfect bent,maar volgens mij is niemand dat.
Iedereen is anders,we moeten juist met die verschillen leren omgaan in de samenleving.
Ik denk dat mensen pas de verschillen van anderen kunnen aanvaarden als ze zichzelf eerst als individu hebben aanvaard.


Verbondenheid met anderen
Mensen zijn geen mensen zonder contact met anderen. Tussen mensen die mekaar ontmoeten is er altijd contact. Als dat contact goed is,komt er verbinding tot stand:echt luisteren,respect voor elkaar opbrengen,aandacht hebben voor wensen en behoeften van de ander.

Ik heb zelf veel contact met anderen. Ik ga graag weg met vrienden,gaan shoppen met een vriendin of gezellig eens naar de cinema. Overal ontmoet je mensen;op straat,op het werk,in de winkel,....
Bij sommige mensen kan je je goed voelen,bij andere niet. Ik denk dat iedereen in onze samenleving dat gevoel wel al eens heeft gehad. Maar ik vind toch dat men dat gevoel niet zo mag uiten tegenover de andere persoon,men moet er discreet mee omgaan. In de samenleving merk je dat dit nu nog steeds problemen geeft waardoor mensen worden gepest,er geen respect is,mensen soms niet echt naar elkaar luisteren en geen aandacht hebben voor de andere en misschien kan dit wel leiden tot zelfmoordneigingen.
Ik vind dat er in deze samenleving nauwelijks nog tijd wordt gemaakt voor de anderen.
Mensen zijn steeds zo gejaagd en druk in de weer dat ze geen tijd hebben om mensen beter te leren kennen en dan zijn vooroordelen snel gemaakt.


Verbondenheid met het materiële 
Mensen krijgen best ook binding met het materiële. Wanneer ze het materiële beter leren kennen,dan groeit ook de verantwoordelijkheid en de zorg ervoor.

Ik ben zelf milieubewust en wanneer ik iets leen van een ander zal ik dit altijd in de perfecte staat teruggeven. Sommige mensen in onze samenleving dragen hun steentje bij zoals vb. een gemeentearbeider zorgt ervoor dat hij het gras,de bloemperkjes in de wijk en het park proper houdt.
Toch zie je dat er op vele plaatsen blikjes en papier op de grond liggen. Vele jongeren en volwassenen hebben het blijkbaar moeilijk om afval in een vuilnisbak te droppen en tonen daarmee ook niet echt respect voor mensen die enigszins wel hun steentje willen bijdragen.
Ik vind het spijtig dat onze samenleving zo weinig respect heeft voor de materiële dingen.
Men zou van jongs af aan kinderen er moeten op wijzen dat men zorg moet dragen voor de dingen van anderen en voor de natuur. Op school kan men met kinderen eens langsgaan in een afvalfabriek of iedere klas om de beurt eens vuilnis laten rapen op de speelplaats, thuis kunnen ouders het goede voorbeeld geven.


Verbondenheid met de groep/samenleving/cultuur
Mensen maken deel uit van een grotere samenleving. Ook hiermee moeten ze verbinding kunnen maken.
Ieder mens/groep in kleinere of grotere samenlevingsverbanden verdient respect.
Ieder mens/groep heeft mogelijkheden en kwaliteiten en dient in zijn eigenheid te worden gewaardeerd.
Zo groeit verbondenheid tussen de mens en de gemeenschap waarin hij leeft en tussen groepen en het grotere samenlevingsgeheel.

Ik ben altijd vriendelijk en waardeer ieder mens of groep in de samenleving.
Soms zou ik willen dat mensen wat meer respect hebben,zo zal er ook meer verbondenheid en samenlevingsgevoel ontstaan. Als er meer samenlevingsgevoel gecreëerd is, zou je in de media waarschijnlijk minder te horen krijgen van oorlogen of uit de hand gelopen ruzies.


Verbondenheid met het levengeheel/de natuur
In deze verbondenheid raken alle andere verbondenheden elkaar.
In de godsdienstige of andere levensbeschouwingen vinden we vaak bovenvernoemde onderdelen van verbondenheid terug.


Ik ben gelovig maar ga zelf niet veel naar een kerk. Ik ga enkel naar de kerk op gelegenheden zoals vb. een communie of een begrafenis. Ik vind dit ook niet echt nodig om steeds naar de kerk te gaan. Je kan je geloof ook anders uitdrukken vb. als ik mij niet zo goed voel neem ik even een stil moment,of als de dag voorbij is denk ik nog even terug aan hoe de dag verlopen is,of bij een examen doe ik een gebedje in stilte op mijn kamer.  Dit zijn ook manieren van uitdrukken die bij het geloof hoort en iedereen moet zijn eigen weg daarin vinden.

Een pluralistische en secularistische maatschappij

We leven in een pluralistische maatschappij.
Dit komt door het ingroeien van andere culturen.
Dit maakt dat onze samenleving boordevol verscheidenheid en diversiteit zit.
Verschillen kun je dagelijks zien op straat,in de klas,op het het werk.
Er zijn mensen met verschillende huidskleuren,afkomst,mensen met een ander geloof of levensbeschouwing...
Ik vind dat we moeten leren omgaan met deze diversiteit in onze samenleving.

We leven in een secularistische maatschappij.
Vroeger speelde de kerk en het geloof een grote rol in de samenleving.
Mensen waren erg gelovig en gingen vaak naar de kerk.
Het maatschappelijk handelen stond onder invloed van de kerk.
Nu op dit moment,in deze samenleving is het enigszins anders.
Het geloof en de kerk is voor vele mensen niet meer belangrijk.
Dit komt doordat we met heel veel verschillen zitten van diverse mensen in de samenleving.
De sectoren van onze maatschappij werken nu vanuit eigen principes en regels,zonder dat een levensbeschouwing iets kan opleggen.
Ik ben het niet helemaal eens. Ik denk dat er wel nog veel mensen belang hechten aan de eigen godsdienst.
Iedereen heeft zijn eigen godsdienst en ik ben ervan overtuigd dat voor vele mensen in verschillende culturen het nog wel belangrijk is. Ik denk maar aan vb. mensen met een hoofddoek of waar het ritueel besnijdenis een grote rol speelt in hun godsdienst. Hoewel christenen niet vaak meer naar een kerk gaan,kunnen ze ook thuis een kaarsje aansteken of even bidden tot god als het even moeilijk gaat. Ik denk wel dat nu het geloof vooral te maken heeft met het privé leven en mensen niet meer snel geneigd zijn om dit samen te delen met anderen.

Postmoderne maatschappij

De postmoderniteit vandaag de dag wordt omvat als culturen en subculturen.
Het postmoderne klimaat heeft te maken met 3 factoren:

De maatschappij is er niet in geslaagd om zijn beloftes te realiseren.
Er is nog steeds geen vrijheid,gelijkheid en solidariteit te zien.
Mensen hebben nog steeds vooroordelen voor mensen die van een ander land afkomstig zijn.
Ook solidair zijn met anderen zie je nauwelijks vb. mensen met armoede. De meesten denken dat mensen die in armoede leven het zichzelf aangedaan hebben en het zelf maar moeten weten.

Het opkomen van twee cultuurtypes in de maatschappij.
Deze cultuurtypes zijn de jeugd-of subculturen en de niet Europese culturen.
Beiden zijn het bewijs van de culturele diversiteit binnen de samenleving.

Individualisering
Jongeren gaan zich niet langer identificeren met de waarden en normen die ze van hun ouders meekrijgen.
Elk individu wordt uitgedaagd om een eigen stijl te ontwikkelen.Dit kan zowel gaan om vb. taal,wooncultuur,kledij,haartooi,piercings en tatoeages,rook- en drinkgedrag.

Een postmodern ontwerp

 De fluitketel van de Amerikaanse kunstenaar Michael Graves die hij ontwierp voor het Italiaans designmerk Alessi.

                                                                                                                 










Het postmodernisme breidde zich al heel snel uit naar de andere domeinen van de culturen.
Zo was er een modern idee dat alles functioneel moest zijn en men had meer en meer aandacht voor het vrij combineren van verschillende materialen,structuren en vormen zonder dat het product op zich nuttig zou moeten zijn.


                                                               

Wat doen wij met onze wereld dat zovele jongeren er niet meer in willen leven?

http://www.logia.be/2011/09/12/wat-doen-wij-met-onze-wereld-dat-zovele-jongeren-er-niet-meer-in-willen-leven/

Dit artikel gaat over jongeren die als maar meer zelfmoord plegen.

In het artikel staat 'elke jongere die uit het leven stapt,is een aanklacht tegen ons,volwassenen,die hun een wereld nalaten waarin zij voor zichzelf geen toekomst zien.'

Ik ga hiermee akkoord.

Ik vind dat ieder mens mee verantwoordelijk is voor elke jongere die uit het leven stapt,zowel jong als oud.

Mensen moeten voldoen aan een ideaalbeeld in de samenleving.

Van jongeren worden er hoge eisen gesteld. Ze moeten ook aan een ideaalbeeld voldoen en moeten steeds presteren. Jongeren kunnen zo amper zichzelf nog zijn en moeten 'zijn' zoals de anderen willen dat ze zijn.

Ze moeten goede punten halen op school,mogen niet teveel ziek zijn of beperkingen hebben en ze mogen het liefst geen andere geaardheid hebben.

Er wordt zowel thuis,op school als op het werk druk gelegd.

Want op school en het werk kunnen ze gepest worden door o.a. beperkingen,andere geaardheid,ander gedrag,....

En als de jongere dan nog eens thuis komt moet het ervoor zorgen dat het een goed rapport heeft.

Vele jongeren kunnen deze druk niet meer aan en stappen uit het leven.

Men zou de jongeren ook moeten duidelijk maken dat zij een verschil kunnen maken,dat zij de toekomst zijn. En men zou een betere begeleiding moeten hanteren op school en op het werk voor veel voorkomend pestgedrag.

Misschien zal er dan een daling ontstaan van het aantal sterftes bij jongeren,maar voorlopig denk ik persoonlijk niet dat er zich snel een oplossing voor het probleem zal aanbieden. 

Martin Luther King 'i have a dream'

In dit filmpje zie je dat Martin Luther King vertelt over zijn droom.
Hij droomt ervan dat er ooit een samenleving is waar iedereen gelijk is.
Dat er geen apartheid meer heerst tussen de zwarte en de blanke mensen, dat iedereen gelijk behandeld moet worden.
En dat ieder mens zwart of blank,jood of niet-jood,protestant of katholiek vrij is.
Toch blijkt er vandaag de dag nog steeds een groot verschil merkbaar in onze samenleving.
Vele mensen hebben nog steeds vooroordelen tegenover mensen van een andere cultuur en zullen zich daardoor anders gedragen als ze in de buurt komen van zo iemand.
Ik vind dat je elk mens,gelijk uit welke cultuur hij/zij komt, moet respecteren en zeker geen vooroordelen mag koesteren omwille van dat anderen in je omgeving ook zo denken en jij dan ook maar zo denkt omdat je er anders niet meer bij zou horen.